Simply

 

 

 

หม้อดินใบร้าว

ชายชาวอินเดียคนหนึ่ง ห้วงสองปีที่ผ่านมา
ผู้คนจะพบเห็นจนชินตาว่า
บนบ่าของเขามีหม้อดินใบใหญ่วางอยู่ข้างละใบ

หม้อดินใบหนึ่งมีรอยร้าว
ขณะอีกใบสมบูรณ์สวยงาม ไร้ที่ติ
หม้อใบสวยสามารถบรรจุน้ำไว้เต็มเปี่ยม นับจากลำธารจนถึงบ้านเจ้านาย

ขณะที่อีกใบหนึ่งนั้น
เมื่อมาถึงปลายทาง กลับเหลือน้ำแค่ครึ่งเดียว
เท่ากับว่าชายผู้นี้ขนน้ำได้เที่ยวละหม้อครึ่งอยู่ทุกครั้ง

แน่ล่ะ...หม้อดินใบสวยย่อมภาคภูมิใจในตนเองที่ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน
ส่วนหม้อดินใบร้าว
นอกจากอดไม่ได้ที่จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ในความไม่สมประกอบของตนเองแล้ว
มันยังรู้สึกผิดกับการทำหน้าที่ได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยอีกด้วย
หลังจากสองปีเต็มที่แบกความทุกข์ระทมขมขื่นนั้นเอาไว้
วันหนึ่ง
มันจึงตัดสินใจเอ่ยกับคนหาบน้ำตรงลำธารว่า

"ฉันรู้สึกละอายใจเหลือเกิน..ฉันอยากขอโทษท่าน.. ตลอดสองปีมานี้
ฉันทำงานให้ท่านได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
เนื่องจากเจ้ารอยร้าวบนตัวฉัน มันทำให้น้ำรั่วไหลไปตลอดทาง"

เมื่อฟังเช่นนั้นแล้ว คนขนน้ำก็พลอยรู้สึกเสียใจไปด้วย
และแล้วเขาก็พูดว่า

"เอาล่ะ..ระหว่างทาง ที่เราจะเดินกลับไปบ้านเจ้านาย
ฉันอยากให้เธอสังเกต ดอกไม้สวยๆข้างทางเดินสักหน่อย
เธอไม่ได้สังเกตหรอกหรือว่า

ทำไมดอกไม้ป่าเหล่านั้นถึงได้งอกงามเฉพาะฝั่งที่ฉันแบกเธอเท่านั้น
ทำไมมันไม่ขึ้นอีกฟากหนึ่งด้วยล่ะ..

นั่นเป็นเพราะฉันได้ตระหนัก ในข้อจำกัดของเธอ
จึงอาศัยเงื่อนไขนี้ เพาะเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ป่าตรงทางเดินฝั่งที่ฉันแบกเธอเสมอมา
และทุกๆวันขณะที่เราเดินกลับบ้าน
เธอเองก็ได้ช่วยฉันรดน้ำให้มัน..แล้วในสองปีนี้
ฉันก็ได้เด็ดดอกไม้สวยๆนี้ไปปักแจกันให้เจ้านายของเราด้วย
นี่ถ้าหากไม่มีเธอแล้วล่ะก็

เจ้านายของเราคงไม่มีโอกาส ได้ดอกไม้ป่าอันแสนสวยงาม ที่ผลิสะพรั่งอยู่ระหว่างทางมาประดับบ้านเป็นแน่"

ปล.เราเองมีคุณค่าดีพอ ถ้าคิดว่าสิ่งไหนมันไม่ดี ก็พยายามแก้ไขทำให้มันดีขึ้น
ผลลัพธ์ของการกระทำ ไม่ใช่คำตอบแห่งชัยชนะของชีวิต
จุดมุ่งหมาย และความตั้งใจจริงของเราต่างหากคือคำตอบที่แท้จริง
"as good as it gets"

         "จุดยืน"   หลายคนมุ่งแสวงหาเพื่อใช้เป็นหลักยึดในการดำรงชีวิต 

 

               

เพื่อน ...  มีด้วยกันหลายประเภท  ตั้งแต่ เพื่อนกิน  เพื่อนเที่ยว  และเพื่อนแท้

    แต่การจะได้มาซึ่งเพื่อนประเภทไหน  ขึ้นอยู่กับการรู้จักเลือกคบของเรา  

    เชื่อว่า จากประสบการณ์ของหลายคน  คงช่วยให้รู้และตัดสินใจได้ว่า

    ใครคือเพื่อนแท้ หรือเพื่อนเทียม

 

สิ่งเหล่านี้เราเลือกได้ไม่ยาก  หากรู้จักที่จะใส่ใจและตัดใจ

   ใส่ใจ....ที่จะเฝ้าดูว่าใครเป็นเพื่อนแบบไหน

    และตัดใจ  .... หากเขาไม่เหมาะที่จะได้คำว่า "เพื่อนแท้" ไปใช้

 

หากเขาหรือเธอคนนั้น  เป็นเพื่อนกับเราเฉพาะเวลาที่มีผลประโยชน์ หรือโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง

ถ้าเราไม่ทำตามที่เขาต้องการ

  เพื่อน..บางคนนิ่งเฉย ไม่ยินดียินร้าย  เวลาที่เรามีเรื่องเดือดร้อนหรือมีความทุกข์ร้อนจริงๆ

  เพื่อน..บางคน  ไม่เคยมีคำพูดที่ออกมาจากใจ

 

บางที  เหตุการณ์หลายต่อหลายอย่าง  อาจถูกส่งมาทดสอบเพื่อสอนให้เรารู้ว่า

  ของแท้มันไม่จีรังเสมอไป  ทั้งยังเปลี่ยนรูปได้ตามนิสัย ที่ค่อยๆซึมออกมาตามกาลเวลา

 

 เราควรจึงต้องขอบคุณเวลา และสถานการณ์ต่างๆ  ที่ช่วยให้เข้าใจและแยกแยะ

 สัมพันธภาพของเพื่อนแท้  ได้อย่างเด่นชัด

 

  เพราะที่สุด ... เราจะได้รู้ว่า  เพื่อนเทียมเป็นอย่างไร

  ในขณะที่เพื่อนแท้  จะมาเป็นที่หนึ่งในใจของเราเสมอ

เด็กตาบอดคนหนึ่ง นั่งอยู่ตรงขั้นบันไดหน้าตึก  โดยวางหมวกไว้ข้างๆ และยกป้ายที่เขียนคำว่า

"ผมตาบอด  โปรดช่วยเหลือผมด้วย"

 

หมวกใบนั้นมีเพียงเหรียญอยู่นิดหน่อย  มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาและหยิบเหรียญออกจากกะเป๋าใส่ลงหมวกและ

ยกป้ายขึ้นมาหมุน และเขียนคำบางคำลงไป

 

เขาได้วางป้ายให้คนเดินไปเดินมา  ได้เห็นคำที่เขียนใหม่

ไม่นานนักหมวกใบนั้นก็เริ่มเต็ม  มีคนจำนวนมากให้เงินเด็กคนนั้น

 

บ่ายวันนั้นเองชายคนนั้นได้กลับมาอีกครั้ง  เพื่อดูว่าเด็กคนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง

เด็กผู้ชายคนนั้นจำเสียงเท้าได้ จึงถามเขาว่า

"คุณคือคนที่เปลี่ยนคำพูดบนป้ายของชั้นใช่มั้ย ?  คุณเขียนว่าอะไร?"

 

ชายคนนั้นกล่าวว่า "ชั้นแค่เขียนความจริง  ฉันเขียนในสิ่งที่เธอเขียนไว้  แต่ในอีกรูปแบบหนึ่ง"

 

สิ่งที่ชายคนนั้นเขียนคือ  " วันนี้เป็นวันที่สวยงาม  แต่ชั้นไม่สามารถมองเห็นมัน"

 

คุณว่าป้ายอันแรกกับอันที่สองกล่าวถึงสิ่งเดียวกันหรือเปล่า

แน่นอน ป้ายทั้งสองบอกผู้คนว่าเด็กผู้ชายคนนั้นเป็นคนตาบอด

แต่ป้ายแรกบอกเพียงว่า  ให้ผู้คนบริจาคเงินเล็กน้อยลงในหมวก

ส่วนป้ายที่สองบอกผู้คนว่า  พวกเขาสามารถมีความสุขกับวันที่สวยงามได้

แต่เด็กผู้ชายไม่สามารถมีความสุข กับสิ่งนั้นได้เพราะเขาตาบอด

เราควรจะแปลกใจมั้ยว่า ป้ายที่สองมีประสิทธิภาพมากกว่า

เราได้รับบทเรียนอย่างน้อยสองอย่างจากเรื่องนี้

 

"ขอให้คุณพอใจในสิ่งที่คุณมี  เพราะยังมีคนอื่นที่มีน้อยกว่า  จงช่วยเหลือคนอื่นเมื่อคุณสามารถช่วยได้"

"บทเรียนที่สอง เราควรมีความคิดสร้างสรรค์  ความคิดริเริ่มใหม่ๆ  คิดแตกต่างจากคนอื่น

และทุกอย่างย่อมมีสิ่งที่ดีกว่าเสมอ"